Get access

Bisphosphonates and other bone agents for breast cancer

  • Review
  • Intervention


  • Brent O'Carrigan,

    1. Chris O'Brien Lifehouse, Medical Oncology, Sydney, NSW, Australia
    2. The University of Sydney, Camperdown, Australia
  • Matthew HF Wong,

    1. Gosford Hospital, Department of Medical Oncology, Gosford, New South Wales, Australia
  • Melina L Willson,

    1. NHMRC Clinical Trials Centre, The University of Sydney, Systematic Reviews and Health Technology Assessments, Sydney, NSW, Australia
  • Martin R Stockler,

    1. The University of Sydney, NHMRC Clinical Trials Centre and Sydney Cancer Centre, Camperdown, NSW, Australia
  • Nick Pavlakis,

    1. Royal North Shore Hospital, Department of Medical Oncology, St Leonards, New South Wales, Australia
  • Annabel Goodwin

    Corresponding author
    1. The University of Sydney, Concord Repatriation General Hospital, Concord Clinical School, Concord, NSW, Australia
    2. Concord Repatriation General Hospital, Medical Oncology Department, Concord, Australia
    3. Sydney Local Health District and South Western Sydney Local Health District, Cancer Genetics Department, Sydney, Australia



Bone is the most common site of metastatic disease associated with breast cancer (BC). Bisphosphonates inhibit osteoclast-mediated bone resorption, and novel targeted therapies such as denosumab inhibit other key bone metabolism pathways. We have studied these agents in both early breast cancer and advanced breast cancer settings. This is an update of the review originally published in 2002 and subsequently updated in 2005 and 2012.


To assess the effects of bisphosphonates and other bone agents in addition to anti-cancer treatment: (i) in women with early breast cancer (EBC); (ii) in women with advanced breast cancer without bone metastases (ABC); and (iii) in women with metastatic breast cancer and bone metastases (BCBM).

Search methods

In this review update, we searched Cochrane Breast Cancer's Specialised Register, CENTRAL, MEDLINE, Embase, the World Health Organization's International Clinical Trials Registry Platform (WHO ICTRP) and on 19 September 2016.

Selection criteria

We included randomised controlled trials (RCTs) comparing: (a) one treatment with a bisphosphonate/bone-acting agent with the same treatment without a bisphosphonate/bone-acting agent; (b) treatment with one bisphosphonate versus treatment with a different bisphosphonate; (c) treatment with a bisphosphonate versus another bone-acting agent of a different mechanism of action (e.g. denosumab); and (d) immediate treatment with a bisphosphonate/bone-acting agent versus delayed treatment of the same bisphosphonate/bone-acting agent.

Data collection and analysis

Two review authors independently extracted data, and assessed risk of bias and quality of the evidence. The primary outcome measure was bone metastases for EBC and ABC, and a skeletal-related event (SRE) for BCBM. We derived risk ratios (RRs) for dichotomous outcomes and the meta-analyses used random-effects models. Secondary outcomes included overall survival and disease-free survival for EBC; we derived hazard ratios (HRs) for these time-to-event outcomes where possible. We collected toxicity and quality-of-life information. GRADE was used to assess the quality of evidence for the most important outcomes in each treatment setting.

Main results

We included 44 RCTs involving 37,302 women.

In women with EBC, bisphosphonates were associated with a reduced risk of bone metastases compared to placebo/no bisphosphonate (RR 0.86, 95% confidence interval (CI) 0.75 to 0.99; P = 0.03, 11 studies; 15,005 women; moderate-quality evidence with no significant heterogeneity). Bisphosphonates provided an overall survival benefit with time-to-event data (HR 0.91, 95% CI 0.83 to 0.99; P = 0.04; 9 studies; 13,949 women; high-quality evidence with evidence of heterogeneity). Subgroup analysis by menopausal status showed a survival benefit from bisphosphonates in postmenopausal women (HR 0.77, 95% CI 0.66 to 0.90; P = 0.001; 4 studies; 6048 women; high-quality evidence with no evidence of heterogeneity) but no survival benefit for premenopausal women (HR 1.03, 95% CI 0.86 to 1.22; P = 0.78; 2 studies; 3501 women; high-quality evidence with no heterogeneity). There was evidence of no effect of bisphosphonates on disease-free survival (HR 0.94, 95% 0.87 to 1.02; P = 0.13; 7 studies; 12,578 women; high-quality evidence with significant heterogeneity present) however subgroup analyses showed a disease-free survival benefit from bisphosphonates in postmenopausal women only (HR 0.82, 95% CI 0.74 to 0.91; P < 0.001; 7 studies; 8314 women; high-quality evidence with no heterogeneity). Bisphosphonates did not significantly reduce the incidence of fractures when compared to placebo/no bisphosphonates (RR 0.77, 95% CI 0.54 to 1.08, P = 0.13, 6 studies, 7602 women; moderate-quality evidence due to wide confidence intervals). We await mature overall survival and disease-free survival results for denosumab trials.

In women with ABC without clinically evident bone metastases, there was no evidence of an effect of bisphosphonates on bone metastases (RR 0.96, 95% CI 0.65 to 1.43; P = 0.86; 3 studies; 330 women; moderate-quality evidence with no heterogeneity) or overall survival (RR 0.89, 95% CI 0.73 to 1.09; P = 0.28; 3 studies; 330 women; high-quality evidence with no heterogeneity) compared to placebo/no bisphosphonates however the confidence intervals were wide. One study reported a trend towards an extended period of time without a SRE with bisphosphonate compared to placebo (low-quality evidence). One study reported quality of life and there was no apparent difference in scores between bisphosphonate and placebo (moderate-quality evidence).

In women with BCBM, bisphosphonates reduced the SRE risk by 14% (RR 0.86, 95% CI 0.78 to 0.95; P = 0.003; 9 studies; 2810 women; high-quality evidence with evidence of heterogeneity) compared with placebo/no bisphosphonates. This benefit persisted when administering either intravenous or oral bisphosphonates versus placebo. Bisphosphonates delayed the median time to a SRE with a median ratio of 1.43 (95% CI 1.29 to 1.58; P < 0.00001; 9 studies; 2891 women; high-quality evidence with no heterogeneity) and reduced bone pain (in 6 out of 11 studies; moderate-quality evidence) compared to placebo/no bisphosphonate. Treatment with bisphosphonates did not appear to affect overall survival (RR 1.01, 95% CI 0.91 to 1.11; P = 0.85; 7 studies; 1935 women; moderate-quality evidence with significant heterogeneity). Quality-of-life scores were slightly better with bisphosphonates than placebo at comparable time points (in three out of five studies; moderate-quality evidence) however scores decreased during the course of the studies. Denosumab reduced the risk of developing a SRE compared with bisphosphonates by 22% (RR 0.78, 0.72 to 0.85; P < 0.001; 3 studies, 2345 women). One study reported data on overall survival and observed no difference in survival between denosumab and bisphosphonate.

Reported toxicities across all settings were generally mild. Osteonecrosis of the jaw was rare, occurring less than 0.5% in the adjuvant setting (high-quality evidence).

Authors' conclusions

For women with EBC, bisphosphonates reduce the risk of bone metastases and provide an overall survival benefit compared to placebo or no bisphosphonates. There is preliminary evidence suggestive that bisphosphonates provide an overall survival and disease-free survival benefit in postmenopausal women only when compared to placebo or no bisphosphonate. This was not a planned subgroup for these early trials, and we await the completion of new large clinical trials assessing benefit for postmenopausal women. For women with BCBM, bisphosphonates reduce the risk of developing SREs, delay the median time to an SRE, and appear to reduce bone pain compared to placebo or no bisphosphonate.




骨は乳癌(BC)に伴う転移病変が最も多くみられる部位である。ビスホスホネート製剤は破骨細胞による骨吸収を阻害し、またデノスマブ など新たな標的治療薬はその他の重要な骨代謝経路を阻害する。これらの薬剤を、早期乳癌 と進行乳癌の両方において検討した。本稿は、初めに2002年に発表され、その後2005年および2012年に更新されたレビューの最新版である。


抗がん治療に追加するビスホスホネート製剤とその他の骨病変治療薬の効果を以下の患者を対象として評価すること。(i)早期乳癌(EBC)の女性、(ii) 骨転移を有さない進行乳癌(ABC)の女性、iii)骨転移を有する乳癌(BCBM)の女性。


本レビュー最新版では、Cochrane Breast Cancer's Specialised Register、CENTRAL、MEDLINE、Embase、世界保健機構国際臨床試験登録プラットフォーム(World Health Organization's International Clinical Trials Registry Platform 、WHO ICTRP)、ClinicalTrials.govを2016年9月19日に検索した。







EBC患者において、ビスホスホネート製剤はプラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較して骨転移のリスクを低下させた[RR 0.86、95%信頼区間(CI)0.75~0.99、P=0.03、11試験、患者数15,005例、エビデンスの質は中等度で有意な異質性はなかった)。ビスホスホネート製剤は、time-to-eventデータにより延命効果を示した(HR 0.91、95%CI 0.83~0.99、P = 0.04、9試験、患者数13,949例、エビデンスの質は高く、異質性のエビデンスが認められた)。閉経状態別のサブグループ解析により、閉経後の患者で延命効果が示された(HR 0.77、95%CI 0.66 ~0.90、P =0.001、4試験、患者数6,048例、エビデンスの質は高く、異質性のエビデンスはなかった)が、閉経前患者では延命効果は示されなかった(HR 1.03、95%CI 0.86~1.22、P=0.78、2試験、患者数3,501例、エビデンスの質は高く、異質性はなかった)。無病生存期間に対するビスホスホネート製剤の効果はないというエビデンスが示された(HR 0.94、95%CI 0.87~1.02、P=0.13、7試験、患者数12,578例、エビデンスの質は高く、有意な異質性が認められた)が、サブグループ解析により、ビスホスホネート製剤の無病生存期間延長が閉経後の患者のみで示された(HR 0.82、95%CI 0.74~0.91、P<0.001、7試験、患者数8,314 例、エビデンスの質は高く、異質性はなかった)。ビスホスホネート製剤は、プラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較して骨折の発症を有意に抑制しなかった(RR 0.77、95%CI 0.54~1.08、P=0.13、6試験、患者数7,602例、信頼区間の幅が広いため、エビデンスの質は中等度)。デノスマブを用いた試験の全生存期間や無病生存期間の最終結果が待たれる。

臨床的に明らかな骨転移を有さないABC患者において、ビスホスホネート製剤はプラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較して骨転移に対する効果のエビデンスもなく(RR 0.96、95% CI 0.65~1.43、P=0.86、3試験、患者数330例、エビデンスの質は中等度で異質性はなかった)、全生存期間に対する効果のエビデンスもなかった(RR 0.89、95% CI 0.73~1.09、P=0.28、3試験、患者数330例、エビデンスの質は高く、異質性はなかった)が、信頼区間の幅が広かった。ある試験では、ビスホスホネート製剤によりプラセボと比較してSRE発生までの期間が延長する傾向が報告された(エビデンスの質は低い)。また別の試験では、QOLについての報告があり、ビスホスホネート製剤とプラセボとでスコアには明らかな差はなかった(エビデンスの質は中等度)。

BCBM患者において、ビスホスホネート製剤はプラセボ/ビスホスホネート製剤無投与と比較してSREリスクを14%低下させた(RR 0.86、95%CI 0.78~0.95、P=0.003、9試験、患者数2,810例、エビデンスの質は高く、異質性が明らかに認められた)。ビスホスホネート製剤の静脈内投与または経口投与のいずれにおいても、この利益はプラセボ投与と比較して認められた。ビスホスホネート製剤は、プラセボ/ビスホスホネート製剤無投与と比較してSRE発生までの期間(中央値)を延長させ(中央値1.43倍、95%CI 1.29~1.58、P <0.00001、9試験、患者数2,891例、エビデンスの質は高く、異質性はなかった)、骨痛を抑制した(11試験中6件、エビデンスの質は中等度)。ビスホスホネート製剤による治療はBCBM患者の生存に影響を与えないようであった(RR 1.01、95%CI 0.91~1.11、P=0.85、7試験、患者数1,935例、エビデンスの質は中等度で有意な異質性があった)。ビスホスホネート製剤ではプラセボと比較してQOLスコアはわずかに良好であった(5試験中3件、エビデンスの質は中等度)が、試験期間中にスコアは低下した。デノスマブはビスホスホネート製剤と比較してSREの発現リスクを22%低下させた(RR 0.78、95%CI 0.72~0.85、P<0.001、3試験、患者数2,345例)。ある試験では全生存期間に関するデータが報告されており、デノスマブとビスホスホネート製剤との間に差は認められなかった。



EBC患者については、ビスホスホネート製剤はプラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較して骨転移リスクを低下させ、全生存期間を延長させた。閉経後の患者のみにおいて、ビスホスホネート製剤はプラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較して全生存期間および無病生存期間を延長させることを示唆する予備的なエビデンスはある。これはこうした 初期の試験で最初に計画されたサブグループではないため、閉経後の女性に対する利益を評価する新たな大規模臨床試験の完了が待たれる。BCBM患者については、ビスホスホネート製剤はプラセボまたはビスホスホネート製剤無投与と比較してSREの発現リスクを低下させ、SRE発生までの期間(中央値)を延長し、さらに骨痛を抑制するようである。








在此综述更新中,我们检索了Cochrane的乳腺癌专业注册库(Cochrane Breast Cancer's Specialised Register),CENTRAL,MEDLINE,Embase,世界卫生组织的国际临床试验注册平台(WHO ICTRP)和,检索日期为2016年9月19日。







在患有早期乳腺癌的妇女当中,双磷酸盐类药物组相对于安慰剂组/非双磷酸盐类药物组其癌症的骨转移风险降低(RR 0.86,95%置信区间(CI) 0.75到0.99;P = 0.03,11项研究;涉及15005位妇女;中等质量证据,没有显著的异质性)。双磷酸盐类药物在时间事件数据中显示出了一个总生存期方面的优势(HR 0.91,95% CI 0.83到0.99;P = 0.04;9项研究;13949名妇女参与;有异质性的高质量证据)。对妇女绝经状况进行亚组分析显示双磷酸盐类药物在绝经后的妇女中有总生存率优势(HR 0.77,95% CI 0.66到0.90;P = 0.001;4项研究;6048名妇女参与;没有异质性的高质量证据)但绝经前妇女没有显示出总生存率优势(HR 1.03,95% CI 0.86到1.22;P = 0.78;2项研究;3501名妇女参与;无异质性的高质量证据)。有证据表明双磷酸盐类药物对无病生存期没有影响(HR 0.94,95% 0.87到1.02,P = 0.13;7项研究;12578名妇女参与;存在显著异质性的高质量证据)然而亚组分析显示,双磷酸盐类药物仅在绝经后妇女中有无病生存期优势(HR 0.82,95% CI 0.74到0.91;P < 0.001;7项研究;8314名妇女参与;无异质性的高质量证据)。双磷酸盐类药物治疗组相较安慰剂组/非双磷酸盐类药物组没有显著减少骨折的发生率(RR 0.77,95% CI 0.54到1.08,P = 0.13,6项研究,7602名妇女参与;中等质量的证据,因为较宽的置信区间)。我们期待更成熟的研究关于狄诺赛麦总生存率和无病生存率结果的试验。

在患有晚期乳腺癌却没有明显临床骨转移的妇女中,虽然可信区间较宽,但与安慰剂组/非双磷酸盐类药物治疗组相比,尚没有证据表明双磷酸盐类药物治疗对癌症骨转移(RR 0.96,95% CI 0.65到1.43;P = 0.86;3项研究;330名妇女参与;;没有异质性的中等质量证据)或总生存率(RR 0.89,95% CI 0.73到1.09;P = 0.28;3项研究;330名妇女参与;没有异质性的高质量证据)有影响。一项研究报告称,与安慰剂组相比,双磷酸盐类药物治疗组显示出更长时间没有骨骼相关问题的趋势(低质量证据)。一项研究报告称,在生活质量评分方面,双磷酸盐类药物组和安慰剂组没有明显的差异(中等质量证据)。

在患有乳腺癌骨转移的妇女中,双磷酸盐类药物与安慰剂组/非双磷酸盐类药物组相比,减少了14%的骨骼相关问题(RR 0.86,95% CI 0.78到0.95;P = 0.003;9项研究;2810名妇女参与;具有异质性的高质量证据)。相比安慰剂组,无论是静脉注射或者口服,双磷酸盐类药物均有优势。与安慰剂组/非双磷酸盐药物组相比,双磷酸盐类药物将骨骼相关问题发生的中位时间延缓了1.43个中数比(median ratio)(95% CI 1.29到1.58;P < 0.00001;9项研究;2891名妇女参与;无异质性的高质量证据)同时减少骨疼痛(在11项研究中有6项;中等质量的证据)。双磷酸盐类药物的治疗似乎没有影响总生存率(RR 1.01,95% CI 0.91到1.11;P = 0.85;7项研究;1935名妇女参与;具有显著异质性的中等质量证据)。在可比较的时间点内,双磷酸盐类药物治疗组的生活质量评分比安慰剂组略好(在五研究中的三项;中等质量的证据)然而,其分数随着研究的进程而降低了。与双磷酸盐类药物相比,狄诺赛麦使骨骼相关问题发展的风险降低了22%(RR 0.78,0.72到0.85;P < 0.001;3项研究,2345名妇女参与)。一项研究报道了关于总生存率的数据,发现狄诺赛麦和双磷酸盐类药物在存活率方面没有差异。




Plain language summary

Bisphosphonates and denosumab for breast cancer

What is the issue?

Breast cancer may spread and recur in the bones. This may cause fractures, pain and high calcium in the bloodstream (known as complications).

Medicines for osteoporosis may prevent these complications and may help cure cancer by reducing cancer growth in the bone. These medicines are called 'bisphosphonates'. A newer type is called ‘denosumab’. Bisphosphonates or denosumab are given in addition to other cancer treatment medications. These may be given along with chemotherapy, endocrine therapy, or radiotherapy.

Study questions

The goal of bisphosphonates and denosumab differs based on the women's breast cancer status.

We asked three main questions:

1. For women with early breast cancer (EBC), can bisphosphonates or denosumab reduce the risk of the cancer spreading to the bone? Will adding this medicine to anticancer treatments allow women to live longer (improve survival)?

2. For women with advanced breast cancer which does not appear to involve the bone (ABC), can bisphosphonates reduce the risk of the cancer spreading to the bone and improve survival? Will bisphosphonates reduce complications and improve quality of life?

3. For women with metastatic breast cancer that has spread to the bone (BCBM), can bisphosphonates or denosumab reduce the risk of complication, and improve quality of life and survival?

Study Results

We found 44 studies involving 37,302 participants. We included studies published by September 2016.

Study results for women with early breast cancer (EBC)

For women with EBC, we included 17 studies with 26,129 participants. The women’s health was monitored for at least 12 months from the start of the study. Some studies monitored women for 10 years.

The studies tested different types of bisphosphonate drugs and denosumab, and different doses of these drugs. Some studies compared the drugs to no treatment. Some studies used oral medications. Other studies gave the medicine as an injection into a vein or under the skin.

Bisphosphonates probably lowered the risk of cancer spreading to the bone.

Bisphosphonates were found to improve survival, but the benefit in the whole group of women was small. Postmenopausal women had a benefit from bisphosphonates with improved survival and reduced risk of cancer returning. Premenopausal women did not have improved survival or reduced risk of the cancer returning. New studies that test bisphosphonates by the women's menopausal status are awaited.

We await the reporting of data on survival and other important outcomes from denosumab trials.

Study results for women with advanced breast cancer (ABC)

For women with ABC that had not spread to the bone, we included three studies enrolling 330 participants. All three studies compared oral bisphosphonates to no treatment.

Bisphosphonates did not reduce the risk of cancer spreading to the bone or improve survival. Very little information was available on complications and quality of life from only one study.

Study results for women with metastatic breast cancer that has spread to the bone (BCBM)

For women with BCBM, we included 24 studies enrolling 10,853 participants. Their health was monitored for at least 12 months. Some women were followed for 24 months. Most studies compared bisphosphonates to receiving no medication.

Bisphosphonates reduced complications (fractures and bone pain). Bisphosphonates did not appear to increase the length of time women survived. Quality of life scores were slightly better for women receiving bisphosphonates compared to similar women having no bisphosphonates.

Denosumab reduced the risk of complications compared to bisphosphonates in the three studies that collected these data. There was no benefit in survival from denosumab in the one study that collected data.

Side effects for women with all types of breast cancer

Side effects were uncommon and mild. There was a rare risk of damage to the jaw bone (“osteonecrosis of the jaw”).

Quality of the evidence

Overall, most of the evidence was moderate to high-quality. This means that we are fairly confident in the findings.










2. 骨転移のない進行乳癌(ABC)患者では、ビスホスホネート製剤によってがんの骨転移を防ぎ、延命できるのか?ビスホスホネート製剤は合併症を抑制し、生活の質(QOL)を改善するのか?

3. 骨転移が認められる乳癌(BCBM)患者では、ビスホスホネート製剤やデノスマブによって合併症リスクを低下させ、QOLを改善して延命できるのか?





















《実施組織》一般社団法人 日本癌医療翻訳アソシエイツ(JAMT:ジャムティ)『海外癌医療情報リファレンス』( 鈴木久美子 翻訳、尾崎由記範(虎の門病院、腫瘍内科・乳腺)監訳 [2018.01.19]《注意》この日本語訳は、臨床医、疫学研究者などによる翻訳のチェックを受けて公開していますが、訳語の間違いなどお気づきの点がございましたら、コクラン日本支部までご連絡ください。 なお、2013年6月からコクラン・ライブラリーのNew review、Updated reviewとも日単位で更新されています。最新版の日本語訳を掲載するよう努めておりますが、タイム・ラグが生じている場合もあります。ご利用に際しては、最新版(英語版)の内容をご確認ください。《CD003474》

Laienverständliche Zusammenfassung

Bisphosphonate und Denosumab bei Brustkrebs

Worum geht es?

Brustkrebs kann sich ausbreiten und im Knochen auftreten. Dies kann zu Knochenbrüchen, Schmerzen und einem hohen Calciumspiegel im Blut führen (bekannt als Komplikationen).

Medikamente gegen Osteoporose könnten diese Komplikationen verhindern und könnten dabei helfen, den Krebs zu heilen, indem sie das Krebswachstum im Knochen vermindern. Diese Medikamente nennt man 'Bisphosphonate'. Ein neueres Medikament ist 'Denosumab'. Bisphosphonate oder Denosumab werden zusätzlich zu anderen Medikamenten zur Krebsbehandlung gegeben. Diese werden möglicherweise zusammen mit Chemo-, Hormon- oder Strahlentherapie angewendet.


Das Ziel einer Behandlung mit Bisphosphonaten oder Denosumab unterscheidet sich je nach Brustkrebsstadium der Frauen.

Wir haben uns drei wesentliche Fragen gestellt:

1. Können Bisphosphonate oder Denosumab bei Frauen mit Brustkrebs im Frühstadiumdas Risiko reduzieren, dass sich der Krebs auf den Knochen ausbreitet? Wird das Hinzufügen dieser Medikamente zur Krebsbehandlung den Frauen ermöglichen, länger zu leben (verbessertes Überleben)?

2. Können Bisphosphonate bei Frauen mit fortgeschrittenem Brustkrebs, der noch nicht die Knochen zu betreffen scheint, das Risiko senken, dass sich der Krebs auf die Knochen ausbreitet und können sie das Überleben verbessern? Können Bisphosphonate Komplikationen reduzieren und die Lebensqualität verbessern?

3. Können Bisphosphonate oder Denosumab bei Frauen mit metastasierendem Brustkrebs, der sich auf die Knochen ausgebreitet hat, das Risiko für Komplikationen senken und die Lebensqualität und das Überleben verbessern?


Wir haben 44 Studien mit 37.302 Frauen gefunden. Wir haben Studien eingeschlossen, die bis September 2016 veröffentlicht wurden.

Studienergebnisse für Frauen mit Brustkrebs im Frühstadium

Für Frauen mit Brustkrebs im Frühstadium haben wir 17 Studien mit 26.129 Teilnehmerinnen eingeschlossen. Die Gesundheit der Frauen wurde von Beginn der Studie an für mindestens 12 Monate beobachtet. Manche Studien haben die Frauen 10 Jahre lang beobachtet.

Die Studien haben verschiedene Arten und Dosierungen von Bisphosphonaten und Denosumab untersucht. Einige Studien haben die Medikamente mit keiner Behandlung verglichen. Einige Studien haben Medikamente zum Einnehmen über den Mund genutzt. Andere Studien haben die Medikamente als Injektion in eine Vene oder unter die Haut verabreicht.

Bisphosphonate haben vermutlich das Risiko gemindert, dass sich der Krebs auf den Knochen hin ausbreitet.

Es konnte festgestellt werden, dass Bisphosphonate das Überleben verbessern, aber der Nutzen für die ganze Gruppe der Frauen war klein. Frauen nach der Menopause hatten einen Nutzen durch Bisphosphonate durch ein verbessertes Überleben und ein reduziertes Risiko für eine Wiederkehr der Krebserkrankung. Frauen vor der Menopause hatten kein verbessertes Überleben und kein reduziertes Risiko für eine Wiederkehr der Krebserkrankung. Die Ergebnisse neuer Studien, die Bisphosphonate in Abhängigkeit vom menopausalen Status der Frau untersuchen, werden erwartet.

Wir erwarten außerdem die Berichterstattung von Daten zum Überleben und zu weiteren wichtigen Endpunkten von Studien mit Denosumab.

Studienergebnisse für Frauen mit fortgeschrittenem Brustkrebs

Für Frauen mit fortgeschrittenem Brustkrebs, der noch nicht in den Knochen ausgebreitet ist, haben wir drei Studien mit 330 Teilnehmerinnen eingeschlossen. Alle drei Studien haben Bisphosphonate zum Einnehmen mit keiner Behandlung verglichen.

Bisphosphonate haben nicht das Risiko gesenkt, dass sich der Krebs in die Knochen ausbreitet und haben nicht das Überleben verbessert. Es waren sehr wenige Informationen zu Komplikationen und zur Lebensqualität aus nur einer Studie vorhanden.

Studienergebnisse von Frauen mit metastasierendem Brustkrebs, welcher sich im Knochen ausgebreitet hat

Zu Frauen mit metastasierendem Brustkrebs, bei denen sich der Krebs in die Knochen ausgebreitet hat, haben wir 24 Studien mit 10.853 Teilnehmerinnen eingeschlossen. Ihre Gesundheit wurde für mindestens 12 Monate beobachtet. Manche Frauen wurden für 24 Monate beobachtet. Die meisten Studien verglichen Bisphosphonate mit keiner Medikation.

Bisphosphonate reduzierten Komplikationen (Knochenbrüche und -schmerzen). Bisphosphonate schienen nicht die Zeit zu verlängern, die die Frauen überlebten. Werte zur Lebensqualität waren bei Frauen, die Bisphosphonate erhielten, geringfügig besser im Vergleich zu Frauen, die keine Bisphosphonate erhielten.

Denosumab senkte das Risiko für Komplikationen im Vergleich zu Bisphosphonaten in den drei Studien, die Daten dazu erhoben hatten. Eine Studie, die Daten dazu erfasst hatte, zeigte keinen Nutzen bezüglich Überleben durch Denosumab.

Nebenwirkungen für Frauen mit allen Arten von Brustkrebs

Nebenwirkungen waren selten und milde. Es gab ein seltenes Risiko für eine Schädigung des Kieferknochens ("Osteonekrose des Kiefers").

Qualität der Evidenz

Insgesamt war die meiste Evidenz von moderater bis hoher Qualität. Das bedeutet, dass wir unsere Ergebnisse als recht verlässlich erachten.

Anmerkungen zur Übersetzung

J. Metzing, freigegeben durch Cochrane Deutschland

Streszczenie prostym językiem

Bisfosfoniany i denosumab u chorych na raka piesi

Na czym polega problem?

Rak piersi może się rozprzestrzeniać i nawracać w kościach. Może to powodować powikłania takie jak: złamania, ból oraz zwiększenie stężenia wapnia we krwi.

Leki na osteoporozę mogą zapobiegać tym komplikacjom i pomagać w leczeniu nowotworu poprzez zmniejszenie jego wzrostu w kościach. Leki te znane są jako "bisfosfoniany". Nowszym typem jest lek "denosumab". W leczeniu choroby nowotworowej oprócz typowych leków przeciwnowotworowych stosuje się też bisfosfoniany i denosumab. Mogą być one stosowane razem z chemioterapią, terapią hormonalną lub radioterapią.

Pytanie badawcze

Cel stosowania bisfosfonianów i denosumabu jest różny w zależności od stopnia zaawansowania raka piersi.

Zadaliśmy trzy główne pytania:

1. Czy bisfosfoniany lub denosumab u kobiet z rakiem piersi we wczesnym stadium (EBC) zmniejszają ryzyko rozprzestrzenienia się nowotworu do kości? Czy dołączenie tych leków do terapii przeciwnowotworowego pozwala kobietom żyć dłużej (wydłuża przeżycie)?

2. Czy bisfosfoniany lub denosumab ukobiet z zaawansowanym rakiem piersi, u których nowotwór nie rozprzestrzenił się do kości (ABC) zmniejszają ryzyko rozprzestrzenienia się nowotworu do kości i wydłużają przeżycie? Czy bisfosfoniany zmniejszają częstość powikłań i zwiększają jakość życia chorych?

3. Czy bisfosfoniany lub denosumab u kobiet z rakiem piersi i przerzutami do kości (BCBM), zmniejszają ryzyko powikłań oraz zwiększają jakość życia i wydłużają przeżycie?

Wyniki badań

Znaleźliśmy 44 badania obejmujące 37 302 uczestniczek. Włączyliśmy badania opublikowane do września 2016.

Wyniki badań dla kobiet z rakiem piersi we wczesnym stadium (EBC)

W przypadku kobiet z EBC włączyliśmy 17 badań obejmujących 26 129 uczestniczek. Stan zdrowia kobiet był monitorowany przez minimum 12 miesięcy. W niektórych badaniach stan zdrowia pacjentek monitorowano przez 10 lat.

W badaniach testowano różne rodzaje bisfosfonianów i denosumab w różnych dawkach. W niektórych badaniach porównywano stosowanie leku z brakiem leczenia. Część badań dotyczyła doustnej drogi podawania. W pozostałych leki podawano w postaci iniekcji dożylnych lub podskórnych.

Bisfosfoniany prawdopodobnie zmniejszały ryzyko rozprzestrzenienia się nowotworu do kości.

Stwierdzono, że bisfosfoniany poprawiały przeżywalność chorych, ale korzyści z ich stosowania w całej grupie kobiet były niewielkie. U kobiet po menopauzie obserwowano korzyść ze stosowania bisfosfonianów polegającą na zwiększeniu przeżywalności i zmniejszeniu ryzyka wznowy nowotworu. U kobiet przed menopauzą nie obserwowano wydłużenia przeżycia lub zmniejszenia ryzyka wznowy nowotworu. Obecnie oczekuje się na nowe badania analizujące skuteczność bisfosfonianów w zależności od stanu menopauzalnego chorych.

Czekamy na wyniki badań z wykorzystaniem denosumabu w ocenie przeżycia oraz innych, istotnych punktów końcowych.

Wyniki badań u kobiet z zaawansowanym rakiem piersi (ABC)

W przypadku kobiet z ABC, u których nie doszło do rozprzestrzenienia się nowotworu do kości, włączyliśmy trzy badania z udziałem 330 uczestniczek. We wszystkich badaniach porównywano bisfosfoniany podawane doustnie z brakiem leczenia.

Bisfosfoniany nie zmniejszały ryzyka rozprzestrzenienia się nowotworu do kości oraz nie zwiększały przeżywalności. Tylko jedno badanie dostarczyło niewielu informacji na temat powikłań i jakości życia chorych.

Wyniki badań u kobiet z rakiem piersi i przerzutami do kości (BCBM)

W przypadku kobiet z BCBM włączyliśmy 24 badania z udziałem 10 853 uczestniczek. Ich stan zdrowia był monitorowany przez minimum 12 miesięcy. Niektóre z nich były obserwowane przez 24 miesiące. W większości badań porównywano stosowanie bisfosfonianów z brakiem leczenia.

Bisfosfoniany zmniejszały częstość powikłań (złamania i ból kości). Wydaje się, że bisfosfoniany nie wydłużały czasu przeżycia kobiet. Jakość życia była nieznacznie lepsza u kobiet stosujących bisfosfoniany w porównaniu z kobietami bez tego leczenia.

W trzech badaniach wykazano, że stosowanie denosumabu w porównaniu z bisfosfonianami zmniejszyło ryzyko wystąpienia powikłań. Wyniki jednego badania wskazują na brak korzyści związanych ze stosowaniem denosumabu w odniesieniu do przeżycia chorych.

Działania niepożądane u kobiet z wszystkimi typami raka piersi

Działania niepożądane występowały rzadko i miały łagodny charakter. Obserwowano bardzo małe ryzyko wystąpienia uszkodzenia kości szczęki lub żuchwy (jałowa martwica kości szczęki lub żuchwy).

Jakość danych naukowych

Ogólnie większość danych była średniej lub wysokiej jakości. Oznacza to, że możemy być dość pewni wyników.

Uwagi do tłumaczenia

Tłumaczenie: Karolina Kubala Redakcja: Anna Bagińska, Małgorzata Kołcz
































译者:朱尧。浙江大学医学院附属妇产科医院;审校:李迅。北京中医药大学循证医学中心 2017年11月27日